Brillenmethode

We denken vaak: “We zitten toch op één lijn?” Zelfde visie, zelfde taal, alles aligned. Lekker gevoel ook. Tot iemand net een andere blik binnenbrengt.

En dan zie je het gebeuren. In een oefening vroeg ik drie mensen om hetzelfde brilletje op te zetten. Ze zaten daar een beetje onwennig, maar ook verbonden. We zijn één. We doen het samen.

“Het kost letterlijk maar één andere bril om buitengesloten te worden 👓“

Daarna kwam er iemand met een ándere bril. Ander formaat. Andere kleur. En zonder woorden… viel diegene er direct buiten. Ze probeerden nog verbinding te maken. Een grapje. Een glimlach.

Maar het systeem was al gesloten. En het gekke is: iedereen voelde het. Dat ongemakkelijke, stille moment waarin het ineens niet meer klopt. Dat is precies wat er gebeurt in teams. Zonder dat we het doorhebben. We sluiten mensen uit omdat ze nét anders kijken. Niet bewust. Niet expres. Maar het gebeurt gewoon.

💬 Wat zie jij gebeuren als iemand een keer ‘een andere bril’ opzet in jouw team?